,

My Style Rocks: 6 λόγοι που η ένοχη απόλαυση της χρονιάς έκλεψε τον θρόνο του καλού trash από το Shopping Star

Η εποχή της γκατούλας ανατέλλει. Νιάου!

My Style Rocks: Η ένοχη απόλαυση που έδιωξε απ' τον θρόνο του τρας το Shopping Star

Το My Style Rocks είναι η ζωντανή απόδειξη πως αν θες να κοντράρεις ένα πετυχημένο προϊόν με κάποιο άλλο ομοειδές, χωρίς το εγχείρημα να αποδειχτεί φιάσκο τύπου Nomads, γίνεται. Αρκεί να ‘χεις στοιχειώδη αντίληψη και χιούμορ. Α, και να μη φοβάσαι το τρας· η εμπορική τηλεόραση είναι έτσι κι αλλιώς σκουπιδοειδής, άρα όσο περισσότερο φοβάσαι “πώς θα φανείς” τόσο περισσότερο φλερτάρεις με το να φανείς σκατά.

Με τούτα και μ’ εκείνα, το My Style Rocks κατάφερε όχι απλώς να κοντράρει το Shopping Star, αλλά να το αποκαθηλώσει από τον θρόνο του “καλού” trash.

Κάτι το σωστό cast, κάτι το σουρεάλ κόνσεπτ, ΒΟΟΜ, ξαφνικά η έκφραση ‘μαύρο οπάκ καλσόν που τόσο αγαπάς’ φαντάζει μακρινό παρελθόν. Ας δούμε όμως, ενδεικτικά, τους λόγους που αλλαξοπιστήσαμε τόσο ξαφνικά κι απρόσμενα εφέτο:

1. Το σατανικό χαμόγελο της Αλεξάνδρας Κατσαΐτη

Δεν είναι ακριβώς κακοπροαίρετο αλλά ούτε και άγγελος χαράς. Σκάει σαν τζοκερικό φινάλε μετά από έναν λόγο που μπορεί να περιλαμβάνει τα πάντα, -από δόκιμα επιχειρήματα μέχρι συγκαλυμμένες προσβολές, κι από κομπλεξικές κενότητες μέχρι κομπλιμέντα. Γι’ αυτό και δεν το βαριέσαι ποτέ. Άσε που θυμίζει έντονα την αινιγματική καθηγήτρια από το λύκειο που σφράγιζε κάθε της πρόταση με μια περλένια ακτινογραφία στόματος, οπότε είτε μαλάκα σε έλεγε, είτε αδιάβαστο είτε αστέρι, εσύ στο τέλος έμενες να την κοιτάς φοβισμένος κι ακινητοποιημένος.

Και τώρα βγάλτε όλοι μια κόλλα χαρτί…

Ένα ακόμη ανεκτίμητο χαρακτηριστικό της Αλεξάνδρας Κατσαΐτη, πριν το ξεχάσω: Το “κατάλαβες;” που κολλάει με στόμφο στο τέλος των αναλύσεών της <3 Ναι, Αλεξάνδρα, το πιθανότερο είναι να κατάλαβε. It’s not rocket science.

2. Ο ανθρωπότυπος ‘Ραμόνα’

Η Ραμόνα είναι υπέροχη-φανταστική-απολαυστική για δύο λόγους: Από τη μία, έχει πράγματι ουσιαστικές γνώσεις στο αντικείμενο της μόδας αλλά και καλλιεργημένη αισθητική, γεγονός που τη διαφοροποιεί από το καρακατσουλιό που κατά το πλείστον απαρτίζει το show. Από την άλλη, όμως, πάσχει από αυτό που πάσχουν και τα περισσότερα ανασφαλή κι υπερφιλόδοξα άτομα: Πιστεύει ότι είναι πολύ καλύτερη απ’ ό, τι πραγματικά είναι. Κι αυτό την κάνει κωμική. Το αποτέλεσμα συνοψίζεται εδώ:

ΡΑΜΟΝΑ ΡΟΞ

Ραμόνα, εκείνη η γλυκιά συμμαθήτρια που έβαζε τα κλάματα κάθε φορά που κάποιος τολμούσε να πάρει μεγαλύτερο βαθμό

Posted by thecurlysue on Sonntag, 1. Oktober 2017

3. Η ένρινη Ευαγγελία Αραβανή

Δεν ξέρω αν η Ζέτα Μακρυπούλια κυκλοφορεί και σ’ ενέσιμο προϊόν, πάντως αν κάτι τέτοιο ισχύει, σίγουρα η Ευαγγελία Αραβανή έχει βαρέσει κάμποσες δόσεις απ’ αυτό. Στο μάτι. Εν πάση περιπτώσει, αν στα σαράντα της μιλάει κι αυτή σαν εξηντάρα χαρτορίχτρα μετά από πέντε πακέτα τσιγάρα, θα είμαστε σίγουροι. Προς το παρόν, κάθε ανάσα και φθόγγος της Ευαγγελίας μοιάζουν να προέρχονται απ’ το λαρύγγι ναζιάρας κεραμιδόγατας υπό την επήρεια catnip, που βρίσκει τα πάντα εξαιρετικά χαριτωμένα. Υπέροχος είναι δε, και ο τρόπος με τον οποίο βάζει φιτιλιές ανάμεσα σε παίκτριες και κριτές, με φράσεις όπως “Δηλαδή τι εννοούσες πριν όταν είπες αυτόοοοο;” και “Πώς αισθάνεσαι με τα λογάκια που άκουσες από τις συμπαίκτριές σουυυυ; Πιστεύεις ότι ήταν καλοπροαίρετα;”

4. Το Salonikism της Ιωάννας Τούνη

Και μόνο το ότι τη λένε Τούνη είναι αρκετό για να τη συμπαθήσεις ισόβια. Τούνη-Τούνη-Τούνη, μπορώ να το επαναλαμβάνω ασταμάτητα χαμογελώντας, ίσως πρόκειται για το πιο εύηχο και catchy επίθετο στην ιστορία των δισύλλαβων επιθέτων. Η Ιωάννα Τούνη είναι το άτομο που μπορώ να φανταστώ περισσότερο από κάθε άλλο ως φοιτήτρια στην επαρχία, να γυρνάει όλα τα αφτεράδικα παραπατώντας με τις φιλενάδες της, να φωνάζει τσουρουφλίστε το κοριτσάρεεεες όταν παίζει το τραγούδι της (ενώ φωτογραφίζεται με duckface), και μετά τα ξύδια να αράζει goloso για πεϊνιρλί με κιμά. Δεν ξέρω αν το ανέφερα, αλλά είναι η βασίλισσα του shade:

Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι επανέφερε με τιμές τον χαρακτηρισμό πατσαβούρα στο καθημερινό μας υβρεολόγιο, αποκαλώντας έτσι μια θρασεία συμπαίκτριά της. Και πολύ καλά της έκανε, έλα μπράβο τώρα με την καθεμιανή.

5. Η Γεωργία Μάλλιου ως δολωματάκι

Η Γεωργία Μάλλιου είναι η μπέησικ μπίατς που ενώ δεν επιτελεί κάποιον σπουδαίο ρόλο από μόνη της στο show, λειτουργεί παρ’όλα αυτά ως καταλύτης για κάτι μεγαλύτερο από την ίδια. Έτσι, χάρη στην ξενερωσιά, τα rolling eyes της και το attitude ‘είμαι πολύ πιο ποιοτική απ’όλες σας’ (= πράγμα που ως έναν βαθμό μπορεί και να ισχύει, βέβαια) ήρθε στον κόσμο μας η ατάκα:

αλλά και

6. Η ξινιόλα, Σοφία Λεοντίτση

Η Σοφία είναι ο κλασικός τύπος που παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά σοβαρά, και θεωρεί ότι ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΟΥΝ από παντού, ότι οι κριτές ΕΥΝΟΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ κι ότι ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ. Φυσικά, η ίδια αρνείται τη μόνιμη τσίτα της, και τα αποδίδει όλα στο bone structure, τι πιο λογικό άλλωστε.

Εννοείται πως το ξινιόλιν’ τη φέρνει διαρκώς σε αντιπαράθεση με την κριτική επιτροπή και με τις συμπαίκτριές της (εξ ου και το πατσαβούρα που απολαύσαμε προηγουμένως). Επίσης, πιθανολογώ πως στην πραγματική ζωή λέει συνέχεια “και ο νοών νοείτω”.

Μειδίαμα Τούνη <3

Κι ενώ η απαρίθμηση τελειώνει κάπου εδώ,

θα ήθελα να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για τα είδωλα του χτες. Γιατί οι φιλίες δεν χαλάνε για τα κόμματα ρε μαλάκα, οι φιλίες είναι φιλίες.