,

Η ανουσιότητα του να είσαι νέος, μορφωμένος, έντιμος και να ζεις στην Ελλάδα του 2017

Λίγα λόγια για την καταραμένη γενιά που δεν θα κλάψει κανείς

Κατρούγκαλος Αχτσιόγλου Καρανίκας Αλεξίου νέα γενιά ασφαλιστικό

Πριν μερικές μέρες με πήρε τηλέφωνο ένα κοντινό μου πρόσωπο, κλαίγοντας. Δεν έκλαιγε για κάποια βλακεία, ούτε όμως είχε πεθάνει και κανείς. Δεν ήταν υστερικό το κλάμα, κι αυτό το έκανε ακόμα πιο τρομακτικό. Ήταν υγροποιημένη, ρεαλιστική απελπισία. Καταρρακτώδης οργή, δικαιολογημένη απόγνωση ανθρώπου που δεν ξέρει τι άλλο να κάνει. Και δεν μπορούσα να αντιπαραθέσω τίποτα, είχε δίκιο σε όλα. Μια ζωή διάβασμα, βιβλία, τρέξιμο, προγραμματισμός, ξενύχτι, άγχος, κούραση, αγώνας, συνέπεια, και τώρα, με έναν γρήγορο υπολογισμό εισφορών/φόρων, του μένουν λιγότερα από τετρακόσια ευρώ τον μήνα από τον μισθό του για να ζήσει. Μια αίσθηση σαν ανεπιθύμητο γαργαλητό. Έχεις πάψει να γελάς εδώ και ώρα, δεν είναι πια αστείο. Είναι η πραγματικότητα.

Το κακό ριζικό της νέας γενιάς έχει αναλυθεί πάμπολλες φορές τα τελευταία χρόνια, και τα δραματικά πορίσματα που έχουν εξαχθεί κατά καιρούς, είναι όλα τους εντελώς σωστά κι αληθινά. Ότι είναι η πρώτη γενιά μετά από δεκαετίες που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, ότι θα πληρώσει τα σπασμένα άλλων χωρίς να φταίει, ότι δεν θα απολαύσει προνόμια που μέχρι πρότινος ήταν δεδομένα, ότι θα ζήσει πολύ φτωχικά, ότι ότι ότι. Η ανάγνωση, όμως, αυτή τείνει να αντιμετωπίζει τη συφοριασμένη νέα γενιά σαν ενιαίο σύνολο, που απλώς δεν του έλαχε η αναμενόμενη κληρονομιά. Τα καλομαθημένα πλην κακότυχα παιδιά μας, δηλαδή, που τελικά δεν θα πάρουν αυτό που τους υποσχέθηκαν γονείς και παππούδες. Ισχύει γενικά αυτό, αλλά η έμφαση σ’ αυτή μόνο τη θεώρηση παραγνωρίζει έναν άλλο, τεράστιας σημασίας παράγοντα: Ότι κάποιοι νέοι δεν κλαίνε για τη χαμένη κληρονομιά, αλλά για τους δικούς τους χαμένους κόπους.

Το ότι κάποιος είναι νέος δεν σημαίνει ούτε πως γεννήθηκε χθες, ούτε πως ανά πάσα στιγμή καίει το χωράφι του και παίρνει άλλο (“σιγά μωρέ, νέος είσαι”). Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε πως κάποιοι “νέοι” πέρασαν την παιδική τους ηλικία σπέρνοντας και χτίζοντας. Ωραίες οι βόλτες, ωραία τα πάρτι, ωραία η αλητεία, όλα τους βολικά κλισέ στην παραδοσιακή εννοιολόγηση της νεότητας, όμως μερικές χαριτωμένες φάτσες που δεν έχουν ακόμη κλείσει τα τριάντα, μεγάλωναν όλα αυτά τα χρόνια επενδύοντας στον εαυτό τους. Και τώρα δεν ζητάνε κάτι παράλογο, δεν ζητάνε καν ανταμοιβή. Ζητάνε πίσω τον εαυτό τους, ο οποίος βρίσκεται σε καθεστώς ομηρίας.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το geek του 2017 δεν ζητάει ούτε περισσότερα λεφτά ούτε καλύτερες συνθήκες. Αυτά ξέρει ότι δεν θα τα έχει, κι ακριβώς επειδή είναι λίγο εξυπνότερο απ’ τον μέσο όρο (σόρι, αλλά είναι αλήθεια) είναι σε θέση να συμφιλιώνεται με την πραγματικότητα από νωρίς, κι ενώ οι γύρω του, και κυρίως όσοι κόπιασαν λιγότερο από αυτό, ζητούν περιπαθώς προνόμια που δεν δικαιούνται καν. Ο (πολυ πολύ κουρασμένος) πτυχιούχος δεν ζητάει καμία βοήθεια, καμία ευνοϊκή πράξη. Έχει μάθει, άλλωστε, να πορεύεται ως φρικιό, αυτόνομα. Ζητάει μια ουδέτερη παράλειψη. Να μην καταργείται η ύπαρξή του. Να τον αφήσουν να ζήσει με τα δικά του λίγα, χωρίς να του τα υφαρπάζουν για να κλείσουν τρύπες άλλων.

Ο προσωπικός κόπος, όπως αυτός αποτυπώνεται μέσα από σπουδές και άλλες κατακτήσεις που δεν φωνάζουν, παρά σημειώνονται σιωπηλά και πνευματικά, έχει στοχοποιηθεί με αδιανόητη χυδαιότητα τα τελευταία χρόνια. Η μόρφωση θεωρείται αλαζονεία, η αυθεντία θεωρείται ελιτισμός, και όποιος παλεύει για τον εαυτό του (όσο έντιμα και σκληρά κι αν το κάνει, δεν έχει σημασία) θεωρείται υπόλογος επειδή δεν μοιάζει με τη μάζα. Και η μάζα έχει, κατά έναν ουσιοκρατικό τρόπο, πάντοτε δίκιο. Και ως φορέας του δικαίου απαιτεί την ισοπέδωση όσων διακρίνονται από αυτήν, γιατί έχει μάθει να ερμηνεύει τη διάκριση ως επιθετική συμπεριφορά. Της είναι αδύνατο να διαχωρίσει αυτόν που την υπερβαίνει για να την πατήσει από εκείνον που την υπερβαίνει για να την οδηγήσει ψηλότερα. Αν μπορούσε να τους διαχωρίσει, εξάλλου, δεν θα ήταν μάζα. Κι έτσι, το μόνο που ξέρει να κάνει, είναι να δολοφονεί αδιακρίτως.

2017. Οι φωνακλάδες ακόμα κυριαρχούν, οι κομματικοποιημένοι ακόμα βολεύονται, οι απανταχού διεφθαρμένοι (πλούσιοι, λιγότερο πλούσιοι και φτωχοδιάβολοι) εξακολουθούν να τη βγάζουν καθαρή. Ένα μικρό ποσοστό επιβιώνει από τύχη, από παράδοση, ή μετά βίας. Και μετά, είναι και τα κορόιδα, εκείνοι οι “νέοι”, που βλακωδώς πίστεψαν ότι θα ζήσουν ή ακόμη κι ότι θα διαπρέψουν (τόσο θράσος!) με τον σταυρό στο χέρι. Και, ναι, κάποιοι τα έκαναν όλα σωστά. Διάβαζαν μέχρι και θρησκευτικά στο σχολείο για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία πως έκαναν ό,τι μπορούσαν, ενώ στο Πανεπιστήμιο κόβονταν στα ίδια μαθήματα ξανά και ξανά, καθώς τα σκονάκια δίπλα τους έδιναν κι έπαιρναν και τα πτυχία χαρίζονταν. Πίστευαν ότι έκαναν το καθήκον τους – τόσο λίγα καταλάβαιναν! Αν σκέφτονταν λίγο πιο πονηρά κι ελληνικά, ίσως τώρα να μην έμεναν ξάγρυπνοι από το άγχος τους για το πώς θα πληρώσουν τα (εικονικά) ασφαλιστικά τους ταμεία.

Στο μεταξύ, η κοινωνία παρατηρεί τη σφαγή ατάραχη. Πέρα από τετριμμένους θρήνους τηλεοπτικής σύλληψης κι αισθητικής (“τα καλύτερα μυαλά φεύγουν έξω”), δεν περισσεύουν ουσιαστική ανησυχία κι ενδιαφέρον για την καταραμένη γενιά. Για κάποιον λόγο, όλοι βλέπουν το θέμα με μια ρομαντική μελαγχολία, σα να μην πρόκειται για κανονικό πρόβλημα, σα να μην αφορά κανονικούς πολίτες. Φταίει, βέβαια, που οι μορφωμένοι νέοι, ως κοινωνική ομάδα, δεν ενδείκνυνται για συναισθηματικά εκβιαστικές πορνογραφίες μαζικής κατανάλωσης. Δεν θα κλάψουν στα παράθυρα, δεν θα κλείσουν δρόμους, δεν θα γράψουν viral επιστολές στον πρωθυπουργό, δεν έχουν τη δύναμη να ανεβοκατεβάσουν κυβερνήσεις. Δεν έχουν καν χρόνο να το κάνουν, δουλεύουν. Αφήστε δε, που ένα παλιό γραφείο με σκονισμένα βιβλία σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο δεν συγκινεί όσο το καλογυμνασμένο σώμα του αθλητή που ζητάει διορισμό (για όλα τα χρόνια που έφαγε στα γήπεδα) ή το κόκκινο γάντι μιας καθαρίστριας στο υψωμένο χέρι μιας δημοφιλούς τραγουδίστριας. Οι σπουδαγμένοι νέοι, τα αντιδημοφιλή φυτά, είναι εξ ορισμού κακοί πολιτικοί πελάτες, μονάδες που δεν συσπειρώνονται οπαδικά, και άρα αμελητέοι.

Υπάρχει μια σκηνή στο Goodfellas -νομίζω είναι η τελευταία-, που τη σκέφτομαι συνέχεια αυτό το διάστημα. Ο gangster πρωταγωνιστής αναγκάζεται να αποχωρήσει από τις παράνομες μπίζνες, να εγκαταλείψει όλες εκείνες τις συνήθειες που τον έκαναν σπουδαίο, τρανό και πλούσιο, και να εγκαινιάσει μια βαρετή μικροαστική ζωή με την φράση ‘I’m an average nobody. I get to live the rest of my life like a schnook’. Είναι σουρεαλιστικό και ελαφρώς κωμικό, αλλά μου φαίνεται ότι ο Henry είχε πιάσει το νόημα πολλά χρόνια πριν. Κανείς δεν πρόκοψε παίζοντας τίμια. Πόσο λίγα ξέραμε όταν διαβάζαμε!



Άρης Αλεξανδρής

  • Spera Mare

    Έχω μείνει άφωνη από το πνεύμα και τον τρόπο γραφής σας!! Συγχαρητήρια!…Με άγγιξε πολύ καθότι και ‘γω ένα από αυτά τα φρικιά για την μάζα.

    • Petros

      Και ξαφνικά αυτοί οι τόσο “μορφωμένοι” νέοι ανακαλύπτουν τον κόσμο, που επιμελώς τους έκρυβαν οι γονείς τους , οι παππούδες τους, οι δάσκαλοι τους, οι εφημερίδες και τα βιβλία της ιστορίας. Καταλαβαίνει τι σημαίνει “Οποίος θελει να λέγεται μαθητής μου ας πάρει το σταυρό στον ομο του και ας με ακολουθήσει” είτε είναι Πολωνός το 90, είτε Αριστερός το 50, είτε Μικρασιάτης το 20, είτε Μεσολογγιτης το 1822, είτε νησιώτης που πελεκουσε με τα χέρια του την Ακρόπολη τον Χρυσό Αιώνα.

  • Transmission

    Μπράβο σας, πολύ καλό το άρθρο, τα λέει όλα.
    Έτσι ακριβώς είναι, οι μοναδικοί που ίσως θα μπορούσαν να παράγουν κάτι σε αυτή τη χώρα, είναι αυτοί που διώκονται πιο λυσσαλέα από όλους, αλλά δεν είναι συνδικαλιστές να κάνουν φασαρία, δεν είναι αγρότες να κλείσουν τους δρόμους….

    Και στο τέλος τέλος, είναι ένα 5% του ελληνικού πληθυσμού (και αν με αυτούς που έχουν φύγει…)
    Ποιος ενδιαφέρεται για ένα κωλο 5%….

    • dt

      και το 50% του ΑΕΠ της χώρας.

  • Thasta

    Το άρθρο σας δεν έχει τη σαφήνεια που του αξίζει. Δίχως παραδείγματα, θα απορροφηθεί και πάλι απο ατεκμηρίωτους συναισθηματισμούς. Είναι μια θεματολογία όμως που δεν συναντάται στα ηλεκτρονικά σκουπίδια των πρώτων θέσεων.

  • Inioxos

    “Κανείς δεν πρόκοψε παίζοντας τίμια”

    Μετά το 1981, οπότε και “θεσμοθετήθηκε” ο κωλοπαιδισμός σε όλα τα επίπεδα, ξεκινώντας με τούς “πρασινοφρουρούς” του Αντρέα μέχρι τούς υπουργούς του, τύπου Κουτσόγιωργα, Τσοχατζόπουλου και Γιαννόπουλου, “κανείς δεν πρόκοψε παίζοντας τίμια” -γεγονός.-

    • Tassos K

      Καλό το παραμύθι αλλά πιο παλιά που ψηφίζαν και τα δέντρα, δολοφονούσε το παρακρατος και υπήρχε εξορία, που επενέβαινε το παλάτι, κτλ δεν υπήρχε κωλοπαιδισμός, ε;

      Τον έφερε ο Αντρέας που έπρεπε ο κόσμος να κάνει δηλώσεις φρονημάτων για να μην το κυνηγάνε και για να έχει μια πιθανότητα να μπορεί να δουλέψει και να μην πάει φυλακή.

      Ο Αντρέας φυσικά έχει τις ευθύνες του για το διάστημα που είχε την εξουσία, το παραμύθι όμως που ρίχνει την ευθύνη της ευνοικρατιας εκει πρέπει να τελειώσει. Λάθος ήταν ότι δεν κατάργησε αυτό που παρέλαβε από την προηγούμενη 30ετη διακυβέρνηση της συντηρητικής παράταξης αλλά η εγκαθυδριση στην Ελλάδα είναι πολύ παλαιότερη.

      • Inioxos

        Κανένα παραμύθι. Κανείς άλλος στην Ελλάδα δεν αποκάλεσε εφημερίδα του Κουρή(“Αυριανή”) “υπόδειγμα δημοσιογραφίας”!!! Διεφθαρμένος ως το μεδούλι, παραλίγο να μπει φυλακή για το περίφημο σκάνδαλο Κοσκωτά. Δεν είναι τυχαίο πως ο κολλητός του, ο αποκαλούμενος και προσωπικός του “μπάτλερ” Τσοχατζόπουλος, βρίσκεται σήμερα πίσω από τα σίδερα. Τέτοια αίσχη μαζεμένα δεν είχε δει ποτέ άλλοτε ο τόπος, μετά τον εμφύλιο. Σού άρεσε το “παραμύθι”;;;

        http://www.liberal.gr/arthro/114455/apopsi/arthra/oudeis-anamartitos.html

    • Tassos K

      Καλό το παραμύθι αλλά πιο παλιά που ψηφίζαν και τα δέντρα, δολοφονούσε το παρακρατος και υπήρχε εξορία, που επενέβαινε το παλάτι, κτλ δεν υπήρχε κωλοπαιδισμός, ε;

      Τον έφερε ο Αντρέας που έπρεπε ο κόσμος να κάνει δηλώσεις φρονημάτων για να μην το κυνηγάνε και για να έχει μια πιθανότητα να μπορεί να δουλέψει και να μην πάει φυλακή.

      Ο Αντρέας φυσικά έχει τις ευθύνες του για το διάστημα που είχε την εξουσία, το παραμύθι όμως που ρίχνει την ευθύνη της ευνοικρατιας εκει πρέπει να τελειώσει. Λάθος ήταν ότι δεν κατάργησε αυτό που παρέλαβε από την προηγούμενη 30ετη διακυβέρνηση της συντηρητικής παράταξης αλλά η εγκαθυδριση στην Ελλάδα είναι πολύ παλαιότερη.

  • Ex Ungue

    Αν μετανιώνω για κάτι είναι που δεν έφυγα από την χώρα πριν τα 25 μου.

    Στα τριάντα, είναι πολύ αργά.

    Για το διάβασμα όμως δεν μετανιώνω, κ’ ας είμαι ένας σύγχρονος σκλάβος σήμερα.

    • mpampas

      Ποτε δεν ειναι αργα. Μια αποφαση ειναι. Εφυγα στα 31…

      • Filippos Tsakiridis

        Ποσο καιρο λειπεις? Θες να γυρισεις? ΦΙλικα!

        • mpampas

          Λειπω 7 χρονια. Θα ηθελα να γυρισω αλλα καθε μερα που περνα το ονειρο απομακρυνεται…

      • Ex Ungue

        Μάλλον κάτι ξέρω παραπάνω.

    • Bostanite

      Άσχετα από προσωπικές καταστάσεις (γονείς/παιδιά κτλ) δεν είναι καθόλου αργά στα 30.

    • Rwmios

      Γιατί αργά; Κι εγώ στα 31 έφυγα, πολύ καλά είναι, τρως λίγο σκόνη στην αρχή αλλά μετά είσαι πολύ καλά

  • Foufoutos

    Ex Ungue, ε όχι και πολύ αργά στα 30!!!!
    Εγώ έφυγα στα 35, μετά ήρθε εδώ κόσμος ακόμα και στα 50+ τους (κι ακόμη έρχονται)!

    30 και το σκέφτεσαι;;;;!!!!

    • Filippos Tsakiridis

      Εχω μερικες ερωτησεις! Που ειναι το “εδω”? Ποσο καιρο εισαι εκει? Θες να γυρισεις? ΦΙλικα!

    • Ex Ungue

      Ευχαριστώ.

      Καλή δύναμη

    • Ex Ungue

      Παιδιά, μάλλον δεν καταλάβατε. Το έσβησα το γαμημένο το μήνυμά μου για να μην λάβω περισσότερες τέτοιες απαντήσεις. Αλλά νομίζω πως δεν αρκεί αυτό.

      ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΟΥ τι κάνατε εσείς. Δεν ζήτησα την συμβουλή σας, ούτε την σοφία σας. Ήταν μια προσωπική δήλωση και τίποτε παραπάνω.

      Τις συμβουλές σας να τις κρατήσετε για τα παιδιά σας και τα φιλαράκια σας.

      Ελπίζω τώρα να έγινα κατανοητός.

    • Ex Ungue

      Σε ρώτησε κανείς φίλε; Δεν νομίζω.

  • Yves Cloquet

    Αγκαλιτσα με καποιο τερας ετσι?Και τωρα που γραζωσε την γροθια και στην χωνει βαθια πολυ βαθια η μπουρζουαζια κλαιει και προσπαθει να διαχωρισει τον εαυτο της απο τον πατο του βαρελιου(οι αναξιοι) την πλεμπα που αγκομαχαει κατι δεκαετιες τωρα φτηνοντας αιμα διεκδικοντας ανωνυμα καπου εκει εξω πληρωνοντας τα βιτσια των αγορασμενων βιογραφικων και καριερων σε ποστα διαχειρισης της διατροφικης αλυσιδας,ελα τωρα που κανετε οτι δεν ξερατε οτι θα παιξει ξεβρασμα,αλλα ετσι κουβεντα για το τερας καμια ,μπας και πεταξει κανα τυρακι η τις γνωστες υποσχεσεις του ξερεις αυτες που μεγαλωσαν γενιες και γενιες στο περιμενε….δεν σου απαγορευει κανεις να διεκδικισεις αλλα χερι χερι με τον βιαστη σου δεν γινετε δουλεια γιατι μελλοντικα θα γυρναει μπουμερανγκ οτι και να κανεις.

  • katya

    Με συγκίνησες πολύ. Αυτά αναρωτιέμαι και ‘γω καθημερινά, “γιατί μορφώθηκα και πάλεψα και.. και…” όταν άλλοι τα έχουν όλα εύκολα και επιβιώνουν γιατί απλά είναι “έλληνες κουτοπόνηροι”. Ένα πράγμα με νευριάζει και αυτό είναι, γιατί όσα μυαλά μείναμε Ελλάδα δεν βάζουμε κάτω τα αυτά τα μυαλά μας και να μαζευτούμε όλοι να κάνουμε κάτι. Στο χέρι μας είναι. Ας πάψουμε να ακολουθούμε την μάζα επιτέλους -είδαμε που μας οδήγησε.

  • Σε νοιώθω αλλά θα διαφωνήσω λίγο. όχι απλά από αντίδραση αλλά γιατί πέρασα τα στάδια που αναφέρεις. Δεν είναι ανούσιο να είσαι νέος και μορφωμένος ούτε έχει ουσία το να ζεις εις βάρος των άλλων. Η ζωή μας κρίνεται εκ του αποτελέσματος και κανείς μας ακόμα δε το γνωρίζει αυτό, σωστά Άρη; Σχετικά με τη χώρα έχεις δίκιο. Έφυγα και εγώ έξω γιατί αντίθετα με το Henry, μου αρέσει ο σταυρός στο χέρι και το να μην χειρίζομαι τις υποθέσεις μου οπαδικά. Απολαμβάνω ακόμα και το να μην γίνομαι αποδεκτή ή συχνά να ενοχλούνται κάποιοι γιατί χαλάω τη πιάτσα. Στο δια ταύτα, όταν επιλέγουμε τρόπο να ζήσουμε το κάνουμε για εμάς και όχι για τους άλλους. Το να σε αποδεχτεί δε μια μάζα δεν είναι ούτε δύσκολο ούτε ευχάριστο.

  • panagope

    Aγαπητέ κε curly sue,

    ασφαλως εχετε απολυτο δικιο.

    Κατ αρχην να σας πω οτι ανηκω στην γενια των βολεμενων, ζω ανετα, δεν εχω καμια ορεξη για επανασταση, αλλα τουλαχιστον δεν μου αρεσει η υποκρισια , οποτε συμφωνω με τις αγωνιες σας.
    Δεν εχω καμια ορεξη να αντισταθω σε κατι, θα χαιρομουνα ομως αν αντιστεκοσασταν εσεις, διοτι παροτι σας θαυμαζω (εσας τους νεους) για την καλλιεργεια σας , την μορφωση σας, την εξυπναδα σας, ταυτοχρονα σας λυπαμαι που υποφερετε τοσο αλλα ΕΧΕΤΕ ΛΑΘΟΣ ΕΧΘΡΟΥΣ.

    Το μεγαλυτερο λαθος ομως της γενιας σας ειναι οτι -ακομα-εχετε λαθος εχθρο. Προφανως οι “σοσιαλιστες” γονεις σας και καθηγητες σας, σας ειπαν οτι το “κεφαλαιο” ειναι ο μεγαλυτερος εχθρος. Μπουρδες. Ο μεγαλυτερος εχθρος ειναι οι κρατιστες δημοσιοι υπαλληλοι / λειτουργοι οι οποιοι εχουν ακομα και σημερα πολλα προνομια και βριζουν ακομα το ..κεφαλαιο.
    Συνεχεια τα ιδια μηνυματα :
    α) δεν εχουμε νοσηλευτες αρα δεν λειτουργουν τα νοσοκομεια / λαθος: το 60% των νοσηλευτων ειναι σε γραφεια διοτι ειναι δυσκολο να εισαι νοσηλευτης. Επιβεβαιωστε το παρακαλω, ρωτωντας εναν εντιμο υπαλληλο νοσοκομειου.
    β) οι συνταξεις ειναι χαμηλες / οχι δεν ειναι , κανενας δεν πληρωσε εισφορες για να παιρνει τετοια συνταξη, ΕΣΕΙΣ πληρωνετε τις συνταξεις τους, και αυτο επειδη ειστε μορφωμενοι, αρα μετριοπαθεις, αρα ακινδυνοι να αντιδρασετε (οπως λετε ειστε αρκετα κουρασμενοι για αυτο διοτι δουλευετε σε κοπιαστικες δουλειες). Επιπλεον ειστε μειοψηφια σε σχεση με τους απειρους νεο-συνταξιουχους που εχει αυτη η χωρα.

    Ελεος, επιτελους καταλαβετε οτι μονο ατομα π.χ. σαν τον Στεφανο Μανο θα επρεπε να εχει αυτη η χωρα,
    ο πραγματικος εχθρος ειναι οι βολεμενοι του κρατισμου, οι οποιοι καταφερανε να δαιμονοποιησουν το κεφαλαιο και ανθρωπους π.χ. σαν τον στεφανο μανο, για να ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ τα ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥΣ. Ειμαι απολυτως ειλικρινης, ποσο δυσκολο ειναι να το καταλαβει αυτο μια μορφωμενη και καλλιεργημενη γενια σαν κ εσας???

    Θελετε να ονοματισω τους προνομιουχους? Δικαστες, Δημοσιοι λειτουργοι, απλοι δημοσιοι υπαλληλοι που δεν ξερουν να κανουν τιποτα, ουτε θελουν να κανουν τιποτα, αλλα παιρνουν 1200 ευρω για παντα. Και ολοι ειναι καλα παιδια, αν τους δειτε εξω στο δρομο θα τους συμπαθησετε. Φυσικα ειναι αρκετα απασχολημενοι ωστε να αντιδρουν σε καθε αλλαγη στην ελληνικη κοινωνια, για να διατηρησουν τα προνομια τους.

    • makaron

      Ακριβώς αυτό λέει! Που διαφωνείς;

  • panagope

    Και φυσικα κε Αρη Αλεξανδρή, στην ελλαδα ΔΕΝ κυβερναει καμια κυβερνηση, ουτε κυβερνησε ποτέ. Η πραγματική εξουσια ειναι το ΚΡΑΤΟΣ. Ειναι τελειως διαφορετικές οντότητες και με διαφορετικα προνομια. Υπο αυτη την εννοια, ο Τσιπρας, και ο καθε Τσιπρας, δεν μπορει να κανει κατι, διοτι στην ελλαδα αν δωσεις κυβερνητικη εντολη να υλοποιηθει απο το κρατος, αυτο θα γινει μονο αν η εντολη δεν απειλει τα προνομια των κρατικων λειτουργων. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, η εντολη απλα δεν υλοποιειται. Κε Αλεξανδρή αυτό το έχετε κατανοήσει ή ακομα σας φταινε οι πολυεθνικες ?? (οι οποίες φταινε για αλλου ειδους παγκοσμια προβληματα αλλα δεν ειναι επι του ελληνικου θεματος)