,

Η παράλογη λαγνεία της μαντίλας και ο ανθρωπισμός ως trendy αυτοσκοπός

Στην Ελλάδα, η ποπ κουλτούρα, ως γνωστόν, δεν βασίζεται σε καμιά στιβαρή βιομηχανία. Η μουσική, το θέατρο, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, ό,τι εν πάση περιπτώσει δημιουργεί trends στον υπόλοιπο κόσμο, εδώ συνίσταται κατά το πλείστον σε ανέμπνευστες φτηνοκατασκευές με μηδαμινή επιδραστικότητα. Έτσι, το μόνο πράγμα με την ικανότητα να απασχολεί τις μάζες διαρκώς και έντονα, είναι πια η πολιτική. Κάτι η οικονομική κρίση, κάτι ο άσβεστος κοινωνικός αναβρασμός, κάτι το εθνικό γονίδιο της αποψάρας, κάτι που δεν μας έχει μείνει τίποτα άλλο να ασχοληθούμε, η πολιτική κατέληξε το δημοφιλέστερο αντικείμενο συλλογικής μέθεξης. Ως το μοναδικό λαϊκό μέσο, λοιπόν, που μπορεί να παράξει τάσεις (αφού είναι και το μόνο που ανανεώνεται συχνά και δίνει πρόσβαση σε όλους), η πολιτική είναι η δική μας ποπ κουλτούρα.

Πριν λίγα χρόνια, όταν η Αριστερά άρχισε να σηκώνει κεφάλι και να αντιπολιτεύεται με αξιώσεις, τα πάντα ξαφνικά έγιναν “φασισμός”. Σε κανέναν δεν άρεσε αυτό που ζούσε, κανείς δεν πίστευε ότι η κατάσταση θα μπορούσε να χειροτερέψει, γι’ αυτό και οι πολιτικοί συσχετισμοί γέννησαν την καραμέλα του φασισμού – που τόσο όμορφα ταίριαξε στο λεξιλόγιο του μέσου πολιτικού αφηγήματος. Ό,τι δεν μας άρεσε, έγινε φασισμός, ό,τι πήγαινε λάθος, ήταν φασισμός, όλοι απέκτησαν γνώμη, αντίληψη, αίσθηση του φασισμού -και πώς να μην το έκαναν;- αφού ο φασισμός ήταν το trend της εποχής. Η λέξη καταχρησιμοποιήθηκε, η σημασία της κακοποιήθηκε, τα όριά της ξεχείλωσαν από τις προσπάθειες του ενός και του άλλου να την προσαρμόσουν στην πολιτική τους ερμηνεία, κι αυτή τελικά έχασε τη βαρύτητά της. Κι εύλογα έπαψε να είναι trend.

Αργότερα, όσο η χώρα βυθιζόταν στην ανέχεια, με ανθρώπους και δομές να παραπαίουν όλο και περισσότερο, οι περιστάσεις ανέδειξαν τον ανθρωπισμό ως τον νέο κοινό λεξιλογικό μας τόπο, τη νέα μας φραστική εμμονή. Δικαίως τον ανέδειξαν, αδίκως όμως επέτρεψαν να τσιτατοποιηθεί κι αυτός μέσα από τη μικροπολιτική κι ωφελιμιστική του χρήση.

Όπως και να ‘χει, σε αντίθεση με το προηγούμενο φετίχ, τον φασισμό, που όλοι το χρησιμοποιούσαν για να καταγγείλουν ό,τι τους δυσαρεστούσε, ο ανθρωπισμός χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται κυρίως με τη θετική του χροιά – για να φωταγωγήσει δηλαδή κολακευτικά όσους δηλώνουν πως τον αντιπροσωπεύουν. Κι επειδή ζούμε στην Ελλάδα, τη χώρα όπου τα μεγαλόπρεπα ιδεώδη μετατρέπονται αργά ή γρήγορα σε εργολαβία, ο ανθρωπισμός εξελίχθηκε σε ένα πρωτόγονο πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα σε καλόψυχους και κακόψυχους ανθρώπους. Άξονας και κριτήριο, πάντα, η δεινότητα στο μελόδραμα.

Το προσφυγικό, ως μια ανθρώπινη τραγωδία ανείπωτων διαστάσεων, κατέστησε ακόμα μεγαλύτερη την ανάγκη για πραγματικό ανθρωπισμό, αλλά παράλληλα έδωσε το έναυσμα στους επαγγελματίες της καλοσύνης να το εργαλειοποιήσουν προς όφελός τους. Ποιος ανέβασε την πιο συγκινητική ανθρωπιστική φωτογραφία, ποιος ευαισθητοποίησε πιο ανθρωπιστικά, ποιος συνέβαλε πιο δυναμικά στον αγώνα των ανθρωπιστικών οργανώσεων, ποιος έκανε το μεγαλύτερο ανθρωπιστικό ταξίδι για να βοηθήσει τους πρόσφυγες, – ένας άτυπος αγώνας για το μετάλλιο ανθρωπιστικής αξιοσύνης. Μια ψύχωση κανονική, συγγνωστή βέβαια, εφόσον, εκ του αποτελέσματος, αποδεικνύεται πράγματι ωφέλιμη σε πρακτικό επίπεδο.

Το επικοινωνιακό καβάλημα του ανθρωπιστικού κύματος συνεχίζεται με τρόπο ξέφρενο, όμως, σχεδόν άκριτο. Δεν αρκεί να βοηθάς τους πρόσφυγες, πρέπει να γίνεις οι πρόσφυγες, να τους ειδωλοποιήσεις, να συμπεριφέρεσαι σα να τους εκπροσωπείς ηθικά, να υπερασπίζεσαι κάθε πτυχή της οντότητάς τους (την καταγωγή, την πολιτική της χώρας τους, τη θρησκεία τους) σα να είναι δική σου ή σα να σ’το ζήτησαν. Δεν πρόκειται περί αμιγούς ζήλου, αλλά περισσότερο για προσεταιρισμό της μειονότητας και οικειοποίηση του δράματος, με την ελπίδα να μας χαριστεί λίγο ανθρωπιστικό credit. Η φιλανθρωπία έρχεται παρεμπιπτόντως.

Η απροσδόκητα μαζική στήριξη του “δικαιώματος στη μαντίλα”, που διατρανώθηκε τις τελευταίες μέρες με αφορμή τη μουσουλμάνα μαθήτρια που παρέλασε με τη μαντίλα της, εντάσσεται στο παραπάνω πλαίσιο. Στήριξη ως αυτοσκοπός, στήριξη για να μας πουν καλούς, στήριξη για να είμαστε οπωσδήποτε με το μέρος του αδύναμου, κι ας μην ξέρουμε τι στηρίζουμε. Σάμπως μας νοιάζει όμως; Σημασία έχει η επίφαση αλληλεγγύης.

Δικαίωμα δε νοείται όταν δεν υπάρχει η επιλογή παράλειψης της άσκησής του. Αλλά αυτό δεν απασχόλησε τους Έλληνες φίλους της μαντίλας γιατί δεν υποχρεούνται αυτοί να τη φοράνε. Η μαντίλα ως εθιμικός κανόνας απάδει από τα ανθρωπιστικά ιδεώδη που επικαλούνται οι υποστηρικτές της, γιατί αποτελεί προϊόν επιβολής, είτε ευθείας (όταν είναι υποχρεωτική) είτε έμμεσης (όταν η μαντίλα είναι προαιρετική, αλλά πλαισιώνεται από χειραγώγηση, καταπίεση και πλύση εγκεφάλου εξ απαλών ονύχων). Το σημασιολογικό της περιεχόμενο θεμελιώνεται στην κατάφαση της υποτίμησης του γυναικείου φύλου, ιστορικά και δογματικά πρόκειται περί συμβόλου υποταγής, επομένως δεν τίθεται θέμα ελεύθερης επιλογής της, παρά μόνο προσκόλλησης (εκούσιας ή ακούσιας) στη νοσηρή πατριαρχική παράδοση. Η, με ανθρωπιστικό περίβλημα, στήριξη του δικαιώματος στη μαντίλα συνιστά, λοιπόν, στην πιο επιεική περίπτωση, ενθάρρυνση της αυτοβλάβης και πάντως, σε κάθε περίπτωση, νομιμοποίηση και ξέπλυμα του ισλαμικού σκοταδισμού.

Και κάπως έτσι αποδεικνύεται η χωλότητα του ανθρωπισμού για τον ανθρωπισμό, το λογικό σφάλμα του να υπερασπίζεσαι αυτιστικά και χωρίς φίλτρο ακόμα κι αυτό που δεν χρήζει υπεράσπισης. Ο εναγκαλισμός με τη μειονότητα είναι σαφώς προϋπόθεση επίτευξης πολιτισμού, αλλά η μειονοτική ιδιότητα από μόνη της δεν αποτελεί θέσφατη εγγύηση δικαίου, καμάρι ή έπαινο. Θώπευσε τα πάθη και τις αδυναμίες της για να καρπωθείς τα οφέλη της διπλωματικής ανειλικρίνειάς σου ή χτύπα για το καλό της όσα την ταλανίζουν, κι ας μην της αρέσει η αυστηρότητά σου. Ο πραγματικός ανθρωπισμός έχει κόστος.

 

 

Άρης Αλεξανδρής

  • LaScapigliata

    Δεν καταλαβαίνω τι προτείνετε όσοι βλέπετε την υπέρτατη ύβρη στην μαντίλα.
    Απαγόρευση της μαντίλας; Με ποιον τρόπο; Θα εφαρμοστεί και στις χριστιανές μοναχές;
    Θα απαγορεύσουμε τη μαντίλα στα σχολεία όπως στη Γαλλία, όπου τα έχουν πάει τόσο καλά με την ενσωμάτωση των μουσουλμάνων; Τις προάλλες η Guardian έγραφε ότι το μόνο που κατάφερε η απαγόρευση ήταν να κλείσει τις μουσουλμάνες στα σπίτια τους, άρα η απαγόρευση λειτουργεί ανάποδα από το “επιδιωκώμενο” (;;) αποτέλεσμα. Στην Αγγλία που το μοντέλο της ενσωμάτωσης λειτουργεί οι μουσουλμάνες με την μαντίλα τους δουλεύουν σαν οδηγοί λεωφορείων, υπάλληλοι, κλπ. Στην Γαλλία όχι.

    Στη φωτογραφία δείχνετε νικάμπ, το οποίο είναι πολύ διαφορετικό από τη μαντίλα, όπως είναι έτη φωτός μακριά και η μπούργκα.

    Πολλές νέες κοπέλες στράφηκαν στη μαντίλα στη Δύση, αντίθετα με τα συναισθήματα των γονιών τους. Ακόμα και για λόγους επίδειξης ταυτότητας. Στην πραγματικότητα δεν μπορείς να κρίνεις τόσο επιφανειακά μια κοπέλα, απλά από το τί φοράει.
    Είναι το ίδιο χαζό με το να κάνουμε debate για τα ρούχα της Ελένης Λουκά. Ναι ντύνεται σαν θεούσα, αλλά με την απαγόρευση τί θα προσφέρεις;
    Τόσο ρηχές κριτικές δεν αντιλαμβάνονται πόσο περίπλοκη είναι η κοινωνία, και ότι η αντίδραση για την αντίδραση περιχαρακώνει και μεγαλώνει την απομόνωση και το χάσμα.

    • Kotatsu

      Θα σταθώ μόνο στο σχόλιο για την Ελένη Λουκά. Δε μπορείς να μου συγκρίνεις τη μαντήλα που από μόνη της είναι στοιχείο απόδειξης ότι η γυναίκα είναι αντικείμενο με την fashion επιλογή της εκάστοτε Λουκά που είναι καθαρά θέμα εμφάνισης γούστου. Προσωπικά, ζώντας σε χώρα της Δύσης (τέλος πάντων…) δεν μου αρέσει (προσωπικά ξαναλέω) να βλέπω γύναικες να είναι υποχείρια θρησκείας και να θεωρούνται κατώτερες και αντικείμενα. Και δε το λέω μόνο για μουσουλμάνες. Αναφέρομαι και για τη θεία στο χωρίο, τη μοναχή κτλ κτλ. Θεωρώ ότι το βασικό θέμα είναι αυτό και όχι αν μας αρέσει αισθητικά.

      • Μαίρη Αχτένιστη

        Όχι δεν είναι απόδειξη η μαντίλα ότι η γυναίκα είναι αντικείμενο. Ξαναδιάβασε το σχόλιο μου.

        • Kotatsu

          το σχόλιο μου πήγαινε για το πρωτο-πρωτο σχόλιο που εγινε σε αυτό το thread. Τώρα διαβάζω όλα τα παραπάνω σχόλια.

    • leon06010

      Θίγεις θέμα διαφορετικό από αυτό του άρθρου. Αυτό που περιγράφει το άρθρο είναι η απόλυτη σύγχυση στην οποία έχουμε περιέλθει ως κοινωνία σχετικά με όρους, συνήθειες κλπ.
      Εσύ θίγεις τη στάση που πρέπει να τηρεί επίσημα το κράτος απέναντι στη μαντήλα ή όπως αλλιώς θέλεις πες την. Είναι λεπτό ζήτημα και πολύ αμφιβάλλω αν το ελληνικό κράτος είναι σε θέση να πάρει θέση.
      Ας ενσωματωθούν σωστά οι μουσουλμάνοι στη Δύση πρώτα και βλέπουμε.

      • chnbv

        Όχι διαφορετικό. Έγραφα μια μεγαλύτερη απάντηση, αλλά το auto-refresh μου την κατάπιε.

    • kamenitza

      Τι προτεινουμε?Ενημερωτικα σεμιναρια σε καθε γυναικα που νιωθει “Υποχρεωμενη” να φοραει μαντιλα κ να ντυνεται ετσι,αμεσως μολις εισερχεται σε δυτικο κρατος.

      Η μαντιλα κ τα ρασομορφα ρουχα δεν ειναι επιλογη,ειναι στατους κατωτεροτητας,μιας γυναικας που την εμαθαν ετσι απο μικρη,να νιωθει ενοχη,σε μια νοοτροπια κ απο εναν “πολιτισμο” που δεν εχει καμια σχεση με την ισοτητα των δυο φυλων.Το ξερεις πιστευω οτι οι γυναικες εκει αντιμετωπιζονται σαν πραγματα κ σαν κτηματα.Οποτε το να υπερασπιζεται “το δικαιωμα στη διαφορετικοτητα” μιας τακτικης που σαφεστατα ειναι μεσαιωνας,ειναι σχημα οξυμωρο.
      Χωρια οτι ετσι δεν νοειται ενσωματωση σε κρατη που εχουν μια αλφα πολιτισμικη ταυτοτητα ηδη,οπως η Ελλαδα.
      Οσον αφορα στα εκπαιδευτικα ιδρυματα,απαγορευση τωρα.

      • Μαίρη Αχτένιστη

        Και η μάνα μου αντιφεμινίστρια είναι, κάθεται σπίτι, μαγειρεύει και δεν δουλεύει. Θα λάβει κι αυτή μέρος στα επιμορφωτικά σεμινάρια;

        Επίσης η συγκεκριμένη κοπέλα πάει σχολείο. Πιθανόν θέλει να σπουδάσει και να μορφωθεί, και να βρει δουλειά. Χρειάζεται και επιπλέον σεμινάρια πέραν από αυτό;

        • kamenitza

          Η μητερα σου οπως κ το μεγαλυτερο ποσοστο μαναδων που ακολουθουν τα οικιακα συντηρουν ενα σπιτι κ μια ανατροφη παιδιων.Απεχουν παρασαγγας απο τη νοοτροπια των μουσουλμανων που εχει τη γυναικα ως σκευος ηδονης του αντρα.Καπου ειχα δει κ ενα βιντεακι-κυρηγμα ενος μουλα-ιμαμη-πωςτουςλενε να κανει κυρηγμα για τη γυναικα κ τις υποχρεωσεις της.Η φρικη ειναι το λιγοτερο.

          Γενικα θεωρω οτι δογματικες θρησκευτικες εξτρεμιστικες εκφρασεις δε χωρανε στη δυτικη/ορθολογιστικη νοοτροπια γιατι ειναι πηγες εντασης κ φανατισμου.Φαντασου αν παει κατι στραβα τι μπορει να κανει ο θρησκοληπτος πιλαφι με 72 παρθενες μουσλιμ αν του στραβοκοιταξεις την αλυσοδεμενη μπουργκοφορουσα του.

          • Μαίρη Αχτένιστη

            Γενικεύσεις και ισοπεδώσεις. Βασικά λες ότι χρειάζονται μαθήματα μόνο όσοι δεν μοιάζουν σε εμάς.

          • kamenitza

            Δε ξεκίνησα εγώ τις γενικευσεις κ την ισοπεδωση.τι σχέση μπορεί ναχει η κοινωνος της δικής μας κοινωνίας μητέρα σου με τη μουσουλμανα υπηκοο του Ιράν πχ δεν αντιλαμβάνομαι,πέραν μιας αλά καρτ φανταστικης φεμινιστικης ολοκληρωτικοτητας.

          • Μαίρη Αχτένιστη

            Δεν μιλάμε για μουσουλμάνα υπήκοο του Ιράν, μιλάμε για μουσουλμάνου που ζουν και μεγαλώνουν εδώ, και πάνε σχολείο μαζί με τα δικά μας παιδιά, αλλά εσύ πιστεύεις ότι χρειάζονται ειδικότερα μαθήματα.

          • kamenitza

            Ενας λογος παραπανω.Αν διαβασεις λιγο σχετικα με το background της μαντιλας θα δεις οτι εχει καταβολες στη θρησκεια τους φυσικα που θεωρει τις γυναικες σεξουαλικα υποχειρια κ κατωτερες του αντρα,ο οποιος μπορει να τις δειρει αν του αρνηθουν να “κοιμηθουν” μαζι του,κ πολλα αλλα συγχρονα τετοια.Αυτες οι νοοτροπιες λοιπον μαζι με τους αντρες τους που προσδοκουν 72 παρθενες κ ρυζι φορ λαιφ αν ειναι σωστοι πιστοι,ειναι το λιγοτερο επικινδυνες κ δε χωρανε σε καμια περιπτωση στη δικη μας κοινωνια.Δε τιθεται θεμα πολιτικης ορθοτητας,αλλα καταλοιπων μεσαιωνα.

  • KonstantinosChantzis

    Ένας μουλάς στην αυστραλία το είχε θέσει πολύ σοφά το θέμα.

    Αν πετάξεις μια μπριτζόλα στο δρόμο δεν θα πέσουν να την φάνε τα σκυλιά;

  • Ο. Ρ.

    Πρέπει να αποφασίσουμε ποια θα είναι βασική αρχή στην κοινωνία όσον αφορά στην ενδυμασία. Δικαιούται κάποιος ή κάποια να επιλέγει ο ίδιος ή η ίδια πώς θα ντύνεται, πόσο τολμηρά ή συντηρητικά; Ή μπορεί το κράτος να το επιβάλλει;
    Στη δεύτερη περίπτωση: αν θεωρήσουμε ότι σκοπός του κράτους είναι να επιβάλλει στους πολίτες του έναν τρόπο ντυσίματος, με τον οποίο θα αποβάλλουν όποια στοιχεία καταπίεσης έχουν πάρει από την ανατροφή τους, δεν πρέπει να απαγορευτεί και το μαγιό στην παραλία; Με βάση αυτήν τη λογική, δεν πρέπει να απαγορευτεί να κυκλοφορεί κάποιος με ρούχα μέσα στην πόλη όταν η θερμοκρασία περάσει κάποιο όριο;
    Κάποιος που δεν νιώθει άνετα να κυκλοφορεί στην πόλη γυμνός και μια γυναίκα που δεν νιώθει άνετα να κυκλοφορεί χωρίς μαντήλα στο κεφάλι, έχουν κάποια βασική διαφορά ή είναι απλά ένας διαφορετικός βαθμός συντηρητικότητας;

  • chnbv

    Μέχρι την αρχή της προτελευταίας παραγράφου υπερθεμάτιζα συνεχώς, αλλά μόλις έφτασα στα περί μαντήλας, κατάλαβα προς τι η όλη ανάλυση περί στραβού ανθρωπισμού.

    Η μαντήλα ως επιβαλλόμενος ενδυματολογικός κώδικας είναι κατακριτέα, αλλά εδώ πρέπει να δούμε κάποιες παραμέτρους. Αν η μαντήλα δεν επιβάλλεται αλλά είναι δείγμα σεβασμού της παράδοσης ή και συντηρητισμού έστω, γιατί θα πρέπει να διώκεται; Θυμάμαι τις γυναίκες στη Γαλλία που ήθελαν να τη φορούν στο πανεπιστήμιο. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί όχι, αν δεν το επιβάλλει κανείς; Επιπλέον, η επιβολή δε διώχνει τον συντηρητισμό απλά τον μεταφέρει σε άλλο πεδίο. Π.χ., το ότι η γυναίκα στην Ελλάδα φοράει (ή δε φοράει) ό,τι θέλει ελάχιστα τη βοήθησε στο να ξεφύγει από τη σκιά του άνδρα, πράγμα στο οποίο και η ίδια άλλωστε βοηθάει με την ανατροφή των γιων της. Επίσης, μήπως το κράτος να απαγορέψει και τα μαντήλια στα χωριά, στις γιαγιάδες που ντύνονται μαυροφορεμένες μόλις χάσουν τον συζυγό τους; Στις μοναχές; Τα μαντήλια που και σήμερα κάποιες γυναίκες φορούν για τον ήλιο; Και ποιο είναι το όριο. Η μόδα; Αυτοί κι εμείς; Ανθρωπισμός που επιβάλλεται; Και που είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα του αυτοπροσδιορισμού;

    Η μαντήλα αν βγει θα βγει μόλις γίνει η ένταξη. Πρέπει να πειστούν να ενταχθούν. Αν δεν πειστούν απλά θα μοιάζουν με τους τρομοκράτες που ανατινάζονται στην Ευρώπη: Ευρωπαίοι, αλλά δεν είναι. Θα είναι ένα κομμάτι πολυπολιτισμικού αχταρμά, ξένο με τους γείτονές του. Και σε μια Ευρώπη που βαφτίζει ανθρωπισμό την αφαίρεση της μαντήλας, γιατί έμμεσα λέει ο πολιτισμός μου είναι ανώτερος και η επιβολή στα μυαλά πρέπει να γίνεται διαμέσου της μόδας και όχι της παράδοσης, Ευρώπης που βαφτίζει κάποιες βόμβες ανθρωπιστικές και κάποιες όχι και εν κατακλείδι ανθρωπισμού που επιβάλλεται δια ροπάλου και όχι πειθούς, η θέλξη για κάτι τέτοιο είναι μικρή, ακόμα και για κάποιους από τους γηγενείς.

    • etc

      το οριο ειναι η μπουρκα και το τι θα κανουμε ωστε να μην φτασουμε στο σημειο να απαγορευσουμε την μπουρκα.

      • chnbv

        Ναι αλλά δεν μπορείς να απαγορέψεις, μόνο να πείσεις. Αλλιώς φόρεσες κι εσύ μια μπούρκα.

    • kamenitza

      Η πολυ δημοκρατια βλαπτει.Οχι με την αυτη καθαυτη εννοια,αλλα με την αντιστοιχη νοοτροπια κ οι ζουλου που τρωνε ανθρωπους παραδοση εχουν,εχουν πολιτισμο κ ο δικος μας δε μπορει ναναι ανωτερος.
      Που θελω να καταληξω.Μια γιαγια βαζει μαντηλι γιατι κρυωνει.Γιατι δεν εχει πολλα μαλλια πλεον,γιατι δε μπορει να χτενιστει,γενικα για πρακτικους λογους.Μια μοναχη γιατι το διαλεξε.Μια χηρα γιατι νιωθει πενθος.Κ παλι μπορει να τα βγαλει τα μαυρα αν θελει μετα απο καποιο διαστημα που αυτη κρινει καθως δε ζουμε στα χωρια πλεον.
      Η μουσουλμανα?τι επιλογες εχει?Να βγει ασκεπης κ να την πετροβολησουν?Η να την καταραστει ο ιμαμης κ να μεινει ανυπαντρη ξερω γω?
      Η αλλιως ενα μουσουλμανακι 12 χρονων τι χρωσταει ναναι σα την αδικη καταρα οταν ολα τα κοριτσακια της ηλικιας της απανταχου στον κοσμο ειναι ξεσκεπα κ ανεμελα με τις κοτσιδες τους?Να ντυνεται με ρασα?Το συζηταμε ως δικαιωμα κ ολας?
      Δεν ειναι παραδοση,ειναι υποβολη κ υπερβολη.Ειναι γκετοποιημενες κ αποδεχονται ως κοινωνια μονο τους δικους τους,αντρες κ γυναικες.Συμφωνω οτι η λυση ειναι η ενσωματωση.Πρωτα ομως θα πρεπει να αποβαλουν τα μισσαλλοδοξα πιστευω της θρησκειας τους,κ τις φονταμενταλιστικες επιβολες της.Δεν υπαρχει αλλο δογμα στον κοσμο με τετοια επιρροη προς τους πιστους του,που να εππηρεαζει κ τους “απιστους”.

      • chnbv

        Αυτό που σ’εσένα φαντάζει υπερβολή, δεν φανάζει σε όλους. Η ειδοποιός διαφορά είναι η ελευθερία επιλογής. όπως δεν υποχρεώνεις να φορά, έτσι δεν μπορείς να υποχρεώσεις να μη φορά, μόνο να υποχρεώσεις να υπάρχει ελευθερία επιλογής και να ενημερώσεις.

      • chnbv

        Η πολύ δημοκρατία δεν έβλαψε ποτέ, άλλωστε πότε είχαμε. Η επιβολή βλάπτει γιατί αποξενώνει και δημιουργεί ψηφίδες μη χωνεύσιμης πολυπολιτισμικότητας.

    • thanassis85

      Έχω την εντύπωση ότι την ένταξη ή μη ένταξη της μερίδας των ανθρώπων την καθορίζει η αριθμητική ισορροπία. Αν αυτοί οι οποίοι είναι σήμερα, ας πούμε, περιθωριοποιημένοι γίνουν περισσότεροι αριθμητικά τότε η λογική λέει ότι θα είναι διαφορετικός ο συσχετισμός.

  • etc

    Το προβλημα δεν ειναι η μαντηλα. Αλλωστε το αρθρο γραφει για την υποκρισια σας, και οχι για το αν πρεπει να απαγορευσει την μαντηλα.
    Θα ηθελα να δω τις αποψεις σας για την μπουρκα. Η για μια σεχτα που μαθαινει στις γυναικες να ειναι σεξουαλικες σκλαβες ενος αντρα χωρις δικαιωμα. Η για μια αλλη που επιτρεπει να πουλησεις τον εαυτο σου σκλαβο, αν ειναι να ξεχρεωσεις χρεη π.χ.
    Η ελευθερια δεν σημαινει καμια απαγορευση. αυτο στην πραγματικοτητα ειναι ενα ακραιο μηδενιστικο οραμα. ξεκοληστε.

  • schill95

    Εύγε

  • thanassis85

    Ωραίο το κείμενό.
    Συμφωνώ με την τελευταία φράση.

  • ManosNeutron

    Μηδενική ανοχή. Όσοι υπερασπίζονται τη μαντίλα και τη μπούργκα, τους αξίζει να φάνε στη μάπα και παπαδαριό και χριστιανοσύνη, υποχρεωτικά, σε κάθε πτυχή της ζωή τους, 10 φορές πολλαπλασιασμένα. Είναι οι ίδιοι που άλλοτε θα λέγανε: “Μα αρέσει στο νέγρο ο χαλκάς, είναι απ’ τη φύση του γεννημένος να υπηρετεί, έχει ανάγκη τον αφέντη”. Και να τους στείλουμε αγύριστα στο μεσαίωνα με μια χρονομηχανή. Να δούμε αν θα γουστάρουν.