,

To True Detective είναι η σειρά που πρέπει να δεις πριν πεθάνεις

Της Γεωργίας-Νικόλ Μπούκα

 

Έχω ζαλίσει τους πάντες μ’ αυτή τη σειρά. Έχω παραληρήσει σε άπειρα άτομα για το πόσο τέλεια είναι αυτή η σειρά, σε λίγο θα αρχίσω να πιάνω άκυρο κόσμο στο δρόμο και να επαναλαμβάνω τις ατάκες του Rustin Cohle σαν τρελαμένη Ελένη Λουκά (πλεονασμός).

Το True Detective είναι ένα διαμάντι. Όπως τα διαμάντια δημιουργούνται μετά από μεγάλη συμπίεση, έτσι κι αυτή η σειρά έχει συμπιέσει τόσα νοήματα, συναισθήματα, ένταση και σιωπή, τόσες μικροσκοπικές λεπτομέρειες και μικροκινήσεις που δίνουν η καθεμία άλλη διάσταση σε αυτό που θα αποκομίσεις από την κάθε σκηνή. Ο Matthew McConaughey ως detective Rustin Cohle θα σε κάνει να τον αγαπήσεις, να τον μισήσεις, να τον ερωτευτείς, να τον λυπηθείς και να τον θαυμάσεις. Θα απομνημονεύσεις τα φιλοσοφικά του αποφθέγματα και θα τα σπαμάρεις στο φέισμπουκ όλη την ώρα ελπίζοντας πως έτσι θα αλλάξεις τον κόσμο, ή τουλάχιστον θα ρίξεις εκείνο το σοφιστικέ γκομενάκι. Η ερμηνεία του, αλλά και η ερμηνεία του συμπρωταγωνιστή του, Woody Harrelson, ως detective Marty Hart έχουν κάτι το αληθινό και το παράλογο, κάτι που με έκανε να νιώθω πως τους ήξερα προσωπικά, πως ήταν δικά μου άτομα.

Οι δημιουργοί της σειράς ανακατεύουν τον ωμό ρεαλισμό με το σουρεαλισμό, την πίστη με το σκεπτικισμό, τη δράση με το συναίσθημα, την κόκα με το ουίσκι και το αποτέλεσμα είναι όσο γαμάτο ακούγεται. Φυσικά τόση ώρα δεν έχω αναφέρει καν το μυστήριο στο οποίο βασίζεται η υπόθεση. Of course και υπάρχει μυστήριο χρυσή μου και βασίζεται και σε αληθινή ιστορία, True Detective λέγεται η σειρά, duh… Απλά είναι το τελευταίο που σκέφτεσαι όταν την παρακολουθείς. Η ιστορία σε κρατάει σε αγωνία, το μυστήριο πλανάται καθ’όλη τη διάρκεια, αλλά η εξιχνίαση του εγκλήματος δεν είναι ο αυτοσκοπός της σειράς. Δεν είναι μια τυπική αστυνομική σειρά μυστηρίου, που το μόνο που απασχολεί τον θεατή είναι το “ποιος το ‘κανε”. Αυτό που απασχολεί το θεατή μόλις τελειώσει αυτή τη σειρά είναι το “ποιος είμαι”, “που πάω”, “τι είναι η ζωή”, “τι είναι ο θάνατος” και όλα αυτά τα ωραία αισιόδοξα πράγματα. Αλλά αφού θες να μάθεις τόσο πολύ, οι δύο αστυνομικοί προσπαθούν να εξιχνιάσουν μια υπόθεση φόνων κατά συρροή που σχετίζονται με σατανισμό. You get the picture.

Όλα αυτά διαδραματίζονται μέσα σε οκτώ μόνο επεισόδια. Λίγα, το ξέρω. Όχι, η ιστορία δε συνεχίζεται στη δεύτερη σεζόν. Ολοκληρώνεται μέσα σ’αυτά τα οκτώ επεισόδια. Η δεύτερη σεζόν ξεκινά 21 Ιουνίου με διαφορετική ιστορία, πρωταγωνιστούν οι Colin Farell και Vince Vaughn και πολύ φοβάμαι πως θα ‘ναι μούφα αν κρίνω από το casting. Ας προσευχηθούμε στους θεούς του HBO να είναι αντάξια της πρώτης. Χαλάλι πάντως, γιατί η πρώτη ιστορία του True Detective έσπασε κάτι μέσα μου, μου έδωσε τροφή για σκέψη και μ’έκανε να κλάψω, κάτι που είχε να γίνει με σειρά απ’ όταν τελείωσε το Friends.

Το True Detective αποδομεί την πραγματικότητα και δείχνει τη ζωή όπως είναι, απλή και πολύπλοκη ταυτόχρονα, ένας επίπεδος κύκλος, που πάνω που νομίζεις πως έχεις μάθει κάθε του στροφή σε πετάει στο άγνωστο.