,

THE CURLY AUDITORIUM #7

ΣΤΑΝ- Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ

Ένα προκάτ εγκατεστημένο σε ένα παραπεταμένο κτηματάκι, κάπου έξω από την Αθήνα. Δεν το ήθελε ο πρωτότοκος, δεν το ήθελε η κόρη, δεν το ήθελαν οι γονείς. Με τα πολλά, το πήρε ο Σταν γιατί δεν είχε πάει και σκολειό και σαν κάτι να του χρώσταγαν.

 

Πίσω μέρος κεφαλιού Σταν. Το μπροστά έχει απορροφηθεί από ένα αιθέριο έργο τέχνης, από αυτά που κοσμούν αίθουσες αναμονής οδοντιατρείου. Διακρίνουμε ένα τατουάζ στην πλάτη του καλλιτέχνη, που λέει κάτι αιμοδιψές σε καλλιγραφικά Kινέζικα.

 

Ο Σταν πίσω από κάτι αχλές ψελλίζει τους πρώτους στίχους, φορώντας περουκίνι Χάρη Ρώμα και facial hair απ’ το Μάντεψε Ποιος. Οι κινήσεις του στόματος και το τραγούδι είναι ασυγχρόνιστα, οπότε ο καλλιτέχνης μπορεί στην πραγματικότητα να λέει «φοβάμαι μη με βρει σεισμός στην τουαλέτα και με ανασύρουν μέσα από κουράδες» και να μην το καταλαβαίνουμε.

 

Ο Σταν κόβει βόλτες μέσα στο σπιτάκι, επιδεικνύοντας την ξύλινη επένδυσή του και τον φτωχό διάκοσμο. Μάλλον για γαμιστρώνα το έχει.

 

Η κάμερα εστιάζει στο έργο τέχνης που είδαμε πριν από μακριά, ώσπου το περιεχόμενο του ζωντανεύει (FUCK, IT’S REAL !) και ρουφάει τον Σταν, όπως το μοσχάρι τον κύβο κνορ.

 

Τώρα ο Σταν τρέχει σε ένα δάσος όπως ο Ρουβάς στο Σ’ Έχω Ερωτευτεί, αλλά χωρίς ποδήλατο, λόγω μειωμένου μπάτζετ. Βυζιά, κωλαράκια και κοιλίτσες χοροπηδάνε σε ρυθμούς σάμπα και μπορείς σχεδόν να ακούσεις τον ιδιοκτήτη της καφετέριας στον Κορυδαλλό να φωνάζει «ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ ΚΩΛΟΠΑΙΔΟ, ΕΧΩ ΦΩΝΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ».

 

Το σκηνικό αλλάζει και τώρα ο Σταν βρίσκεται στην καρδιά του δάσους για να κυνηγήσει αλεπούδες για να ξαποστάσει και να φάει ένα μήλο. Κοντοστέκεται μπροστά σε ένα υπεραιωνόβιο δέντρο, στον κορμό του οποίου ανακαλύπτει ένα περίεργο μασονικό σύμβολο.

 

Ο Σταν συνεχίζει τον περίπατό του και για κάποιο λόγο συναντάει μια κάμερα μες στο δάσος. Στη θέση του θα μου ερχόταν στο μυαλό το Blair Witch Project και θα χεζόμουν λίγο, αλλά προφανώς αυτόν δεν τον νοιάζει αν τον ξεκοιλιάσουν και τον ταϊσουν στις αρκούδες. Χωρίς να το σκεφτεί, αρχίζει να τραγουδάει μπροστά στο φακό της, πράγμα διόλου περίεργο, αν σκεφτεί κανείς ότι κάνει το ίδιο όταν συναντάει μικρόφωνο (εντός κι εκτός δάσους).

 

Το μασονικό σύμβολο εμφανίζεται και στα υπόλοιπα δέντρα και αρχίζω κάπου εδώ να αναρωτιέμαι αν θα φανεί το ΜΑΝΩΛΑΚΗΣ + ΒΑΛΙΑ ΙΣΟΝ ΛΑΒ που χάραξαν στο ίδιο σκηνικό οι συντελεστές του Καφέ Της Χαράς λίγα χρόνια πριν.

 

Η κάμερα κάνει δυναμική επανεμφάνιση ανάμεσα στις φυλλωσιές, αλλά αυτή τη φορά είναι καρφωμένη σε γερανό, από αυτούς που είχε και η Κορομηλά στα show της στη Σύρο. Ο Σταν φυσικά και δεν χάνει ευκαιρία, κάνει τον όμορφο όσο αυτή τον τραβάει και στο τέλος αποχωρεί (προφανώς για να βρει το χαμένο κόνσεπτ).